Logo-konferencji

Zaproszeni goście

Wykład Plenarny
Profesor Ryszard Laskowski jest biologiem, kierownikiem Zespołu Ekosystemów Lądowych i Ekotoksykologii na Wydziale Biologii Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Głównym zainteresowaniem Profesora Laskowskiego jest ekotoksykologia, tj. badanie wpływu substancji toksycznych na dynamikę populacji i historie życiowe organizmów, oraz ekologia ekosystemów, procesy dekompozycji i mineralizacji materii organicznej. Prowadzi badania nad wpływem zanieczyszczeń przemysłowych i pestycydów na mikroorganizmy odpowiedzialne za podstawowe procesy biogeochemiczne oraz na populacje zwierząt, przede wszystkim bezkręgowce. Jego pasją jest również edukacja studentów oraz młodszych adeptów nauki (jest członkiem Rady Naukowej Małopolskiego Uniwersytetu dla Dzieci"). Profesor Laskowski jest również członkiem Rady Naukowej Instytutu Ochrony Przyrody PAN w Krakowie w kadencji 2019-2022
Gość Specjalny – Sekcja Biologii Molekularnej i Medyczne
Doktor Aleksandra Pękowska ukończyła studia na Uniwersytecie Łódzkim (specjalizacja: biofizyka) w 2006 roku. Następnie dołączyła do laboratorium dr Pierre'a Ferriera w CIML w Marsylii. Używając różnorodnych technologii analizy genomu o wysokiej przepustowości (ChIP-seq, RNA-seq i mikromacierze) oraz narzędzi biologii obliczeniowej, przyczyniła się do odkrycia unikalnej sygnatury chromatyny, pozwalającej odróżnić aktywne enhancery (Pękowska A. i in., 2011, EMBO J). W badaniu czysto in silico, wraz z kolegami, Pani Aleksandra odkryła, że geny tkankowo-specyficzne wykazują unikalny wzór modyfikacji histonów (Pękowska A. i in., 2010 Genome Res.). W 2011 roku Pani Aleksandra uzyskała stypendium EIPOD (akcje EMBL / Marie Curie) i dołączyła do grup dr Wolfganga Hubera, dr Larsa Steinmetza w EMBL oraz laboratorium dr Paula Bertone'a i EBI jako interdyscyplinarny post doc. Badała związek między plastycznością komórkową a topologią chromatyny. Projekt ten pozwolił odkryć, że różnicowanie pluripotencjalnych komórek macierzystych do linii neuronalnej zbiega się z wzmacnianiem się pętli chromatyny w genomie (Pekowska i in., 2018 Cell Sys.). W 2016 roku Pani Aleksandra dołączyła do zespołu dr Rafaela Casellasa w NIAMS (NIH) na stanowisku post doca. Jej praca przyczyniła się do odkrycia architektonicznych pasków („architectural stripes”), nowej cechy topologii chromatyny super-enhancerow (Vian L. #, Pękowska A. # i in.2018 Cell). W październiku 2019 roku, Aleksandra otworzyła swoje laboratorium – Centrum Dioscuri Biologii Chromatyny i Epigenomiki w Instytucie Biologii Doświadczalnej im. M. Nenckiego w Warszawie. Jej laboratorium łączy podejścia „omiczne”, CRISPR-Cas9 i modele opierające się na różnicowaniu komórek macierzystych. Dalekosiężnym celem jej badań jest zrozumienie implikacji topologii genomu w procesy regulujące ekspresje genów oraz poszerzenie naszej wiedzy na temat genetycznych podstaw ewolucji ludzkiego mózgu. Praca w jej laboratorium jest finansowana przez grant Dioscuri (Dioscuri to program zainicjowany przez Towarzystwo Maxa Plancka, zarządzany wspólnie z Narodowym Centrum Nauki (Polska) i współfinansowany przez polskie Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz Niemieckie Federalne Ministerstwo Nauki, Edukacji i Badan), grant OPUS17 oraz grant instalacyjny EMBO. Więcej informacji o laboratorium dr Pękowskiej można znaleźć na https://pekowskalab.github.io
Gość Specjalny – Sekcja Biotechnologii i Inżynierii Genetycznej
Profesor Janusz Szemraj jest kierownikiem Zakładu Biochemii Medycznej Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. Jest absolwentem Wydziału Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Łódzkiego. Doktoryzował się w Zakładzie Biochemii Akademii Medycznej w Łodzi. Tytuł doktora uzyskał w 1993. W 2007 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego w Zakładzie Biochemii Medycznej Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. W 2014 roku Prezydent RP nadał mu profesora nauk medycznych nadany postanowieniem. W trakcie swoje kariery zawodowej odbył 3 staże naukowe w jednostkach badawczych w Stanach Zjednoczonych. Pan Profesor od wielu lat zajmuje się biologią molekularną. Zakres jego zainteresowań naukowych obejmują molekularne podłoża chorób cywilizacyjnych, w tym nowotworowe, zakrzepowo-zatorowe a także konstrukcja i analiza właściwości biologicznych leków przeciwnowotworowych i przeciwzakrzepowych. Pan Profesor jest członkiem Rady Naukowej Centrum Biologii Medycznej Państwowej Akademii Nauk i Senackiej Komisji do Spraw Nauki U.M w Łodzi. Współpracuje z prof. Dawidem Klipatriciem, Scottish National Blood Transfusion Service w Edynburgu z Wielkiej Brytanii oraz prof. Matsushita z Institute of Glycotechnology, Departament of Applied Biochemistry, Tokai University Kanagawa w Japonii. Profesor Szemraj jest również twórcą patentu: Patent Polska nr P. 347000 Białko rekombinantowe, cząsteczka DNA, środek farmauceutyczny do leczenia chorób o podłożu zakrzepowym oraz zastosowanie białka rekombinantowego.
Gość Specjalny – Sekcja Mikrobiologii i Immunologii
Profesor Maciej Cedzyński jest absolwentem Wydziału Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Łódzkiego. Jako student rozpoczął pracę w Centrum Mikrobiologii i Wirusologii PAN, które po zmianach organizacyjnych weszło w skład Instytutu Biologii Medycznej PAN. Tytuł profesora nauk medycznych i nauk o zdrowiu uzyskał w 2021 roku. Prof. Maciej Cedzyński jest kierownikiem Pracowni Immunobiologii Zakażeń IBM PAN. Profil badań Pracowni obejmuje zagadnienia związane z odpornością wrodzoną, przede wszystkim z aktywacją dopełniacza na drodze lektynowej. Główne kierunki zainteresowań zespołu dotyczą znaczenia czynników drogi lektynowej w chorobach zakaźnych, nowotworowych i autoimmunizacyjnych oraz mechanizmów ich oddziaływania z komórkami bakteryjnymi i nowotworowymi. Od 2020 roku, Prof. Maciej Cedzyński jest członkiem Komitetu Immunologii i Etiologii Zakażeń Człowieka PAN
Gość Specjalny – Sekcja Ekologii i Ochrony Środowiska
Dr hab. Michał Żmihorski kieruje Zakładem Biogeografii w Instytucie Biologii Ssaków PAN w Białowieży, gdzie pracuje na stanowisku profesora IBS. Jest absolwentem Uniwersytetu Warszawskiego, doktorat zrobił w Muzeum i Instytucie Zoologii PAN w Warszawie. Naukowo związany był także z Instytutem Ochrony Przyrody PAN w Krakowie i Swedish University of Agricultural Sciences w Uppsali w Szwecji. Zainteresowania naukowe dr. hab. Żmihorskiego to przede wszystkim ekologia stosowana i biologiczne podstawy ochrony przyrody. Prowadzone przez niego badania skupiają się na identyfikowaniu czynników wpływających na czasową i przestrzenną zmienność populacji zwierząt, oraz analizie biologicznych mechanizmów determinujących spadki liczebności gatunków rzadkich, ginięcie lokalnych populacji ale także konstruowanie strategii zarządzania tymi populacjami pod kątem ich ochrony. W swoich badaniach dr hab. Żmihorski koncentruję się głównie na rolnictwie i leśnictwie - dwóch obszarach działalności ludzkiej mocno zmieniających środowisko naturalne i będących tym samym zagrożeniem dla rodzimej fauny i flory. W kręgu jego zainteresowań badawczych znajdują się również zagadnienia z zakresu metodyki zbioru danych biologicznych i statystyczna analiza danych biologicznych.

Oprócz działalności naukowej dr hab. Żmihorski angażuje się w praktyczne działania związane z ochroną przyrody, oraz aktywnie popularyzuje naukę, m.in. na Twitterze.